Djoser junior dagboek 27 juli -16 augustus

Dag 1 (Thea) 27 juli

We moeten om 7.00 uur op het vliegveld zijn. Dat betekent voor mij en mijn zoon Rik dat we de avond ervoor op Schiphol overnacht hebben in Citizen M een “high tech” hotel. Erg leuk.
We ontmoeten de rest van de groep op Schiphol. We hebben dan al email contact gehad en foto’s uitgewisseld met twee van de drie andere gezinnen die meegaan. Rik herkent ze onmiddellijk. Ik loop zoals gewoonlijk iedereen straal voorbij.
We zijn met zijn veertienen en wel:
Cora en Dick met zoon Ivo van (dan nog) 13
Ria en Henk met zoon Thijs van 14 en tweelingzoons Bob en Pim van 13 jaar
Marja en Arie met zonen Joris van 14 en Koen van 12
Thea met zoon Rik van (dan nog) 12
Na een comfortabele vlucht met de KLM over een afstand van ruim 8000 km arriveren we in Nairobi waar we reisleidster Petra ontmoeten. We halen Keniase Shillings (100 Shilling is 1 Euro) en gaan dan met de bus naar het Heron hotel. We bestellen eten en de eerste malariatabletten worden geslikt en we smeren ons in met deet. We eten en het wordt 24.00 uur. Petra houdt haar eerste briefing.

Dag 2 (Thijs) 28 juli

Vandaag moesten we vroeg op (6.00 uur). Om 6.30 uur al ontbijten en om 7.30 uur vertrekken we uit Nairobi. We hebben ontzettend veel gezien, arme kindjes langs de weg en veel dieren zoals tomtoms, impala’s, dikdik’s, giraffen, pumba’s, veel verschillende vogels en zelfs olifanten. We hebben nog een rondje in Masai Mara. Daarna kwamen we aan in Acacia Masai Mara aan. We hebben de tenten opgezet en daarna nog gevoetbald (de kinderen) en geborreld (de ouders). Toen zaten we te wachten op het eten en heeft Thijs dit verhaal geschreven.
Wist je dat:
• we 265 km hebben gereden in 10 uur
• de truck soms wel vet hard schommelt
• er geen wc rollen zijn in het toiletgebouw
• 3 gezinnen er 2 goed hadden en 1 gezin 1 goed in de quiz
• de quiz dus erg slecht gemaakt is

Dag 3 (Marja) 29 juli

Circa 12.30 uur
Het lijkt alsof er al een hele dag op zit. We zijn vroeg (5.45 uur) opgestaan voor de “game drive”. Fred, of beter gezegd Kuria, bleef achter en heeft ’n lekkere brunch in elkaar gedraaid. Na een moeizaam wakker worden bleek ons ’n geweldige rit te wachten te staan:
• het werd de dag voor Dick, met dat hij oog in oog kwam te staan met twee dikdik’s
• Koen en Ivo genoten van het gezelschap van Ben, voor in de cabine van de truck.
Er werd goed gespot voorin: buffels, giraffen, etend bij een bosje, in ’n groene vallei; trekkende gnoe’s en zebrapaarden, gieren, jakhalzen, en vogels (de groud red hornbird, zwart met rode snavel) bij ’n vers kadaver; ’n olifantenfamilie, van erg jong en moederolifant en nog twee jonge olifanten, kariboes in de lucht en op de grond; andere vogels; klein en kleurrijk en last but not least leeuwen, liggend in het gras, lijkend op steen zo stil en gelig van kleur. Één van de twee mannetjes kwam overeind (voor de foto) ging vervolgens één meter verderop liggen. Menige blaas m.n. bij de vrouwen werd getraind, altijd goed. De jongens zijn met zijn allen, begeleidt door een Masai gaan zwemmen in een nabijgelegen zwembad bij een lodge. Koud water. De “groten” zitten nog gezellig na te tafelen. Ik ben benieuwd wat de rest van de dag ons brengt.
’s Middags komt een familie meerkat ons plagen. Ze proberen je tent binnen te dringen. Uiteindelijk vertoeven ze een tijdje in de boom met kleine oranje vlucht.
We gaan er, na het zwemmen, weer op uit. Het avondlicht geeft weer een andere kleur aan de uitgestrekte vlakte. De dieren grazen rustig. We zien een groepje van drie jonge leeuwen onder een boom liggen. Een klein groepje van drie, grootste van de antilope (eland), de common antilope, staan bij een modderpoel.
Het was een dag met veel reizen, veel indrukken. We hebben een goede lange nachtrust verdiend vind ik.

Dag 4 (Thea) 30 juli

Wist je dat:
• De Masai Mara 5000 km2 groot is en de Serengeti in Tanzania 14.000 km2.
• De Masai Mara niet omheind is omdat het zo groot is
• De chauffeur Ben lid is van de Bunti stam

Vanochtend hebben we de volgende game drive gehad naar Keekorok lodge een zeer chique lodge richting de rivier de Mara. We hebben een leeuw en leeuwin met twee welpen van dichtbij gezien. Rik en ik zaten voorin de truck bij Ben die heel veel weet. Bij de lodge is een hippo pool. Het cakeje bij de lodge kost 50 Shilling moet ik hier opschrijven van iemand. We rijden nu naar de Mara. Deze ligt op de grens van Kenia en Tanzania. Als de Masai vee verliezen aan leeuwen e.d. binnen het park krijgen ze geen vergoeding (eigen risico), alleen als ze vee verliezen buiten het park. Afgelopen nacht hebben we lekker lang kunnen slapen (van 21.00 uur tot 6.30 uur). De eerste dagen waren heel erg vermoeiend.
Dit jaar is een ramp voor Kenia veroorzaakt door de onlusten begin dit jaar. Het toerisme is helemaal ingezakt. Iedereen in de keten heeft daar last van. De boeren verkopen minder fruit en groente en dergelijke. De inkomsten zijn minimaal.
Wat zien we in het park:
• de Burchell spreeuw
• de secretarisvogel
• de grote trek van de gnoes en de zebra’s
Bij de Mara hebben we kort gewandeld met een wacht met een geweer en hebben we nijlpaarden en een krokodil gezien. Daarna geluncht bij de truck en karkassen in de Mara gezien, slachtoffers van de oversteek. Toen terug naar de camping. Onderweg hebben we een Masai dorp bezocht bestaande uit drie families met 200 mensen. De stamoudste is 80 jaar. We hebben gedanst en het dorp en de hutten bekeken. Daarna hebben we souvenirs gekocht voor veel te veel geld en zijn onder begeleiding van de Masai teruggewandeld. De Masai leven van vlees en bloed en melk van hun dieren. Een man moet kennelijk eerst een leeuw doden voordat hij kan trouwen. Veel vee betekent, desgewenst, veel vrouwen. Voor elke vrouw heeft een man wel een eigen hut nodig. De mannen en de jongens slapen samen en de vrouwen en de meisjes. De jonge schapen of geitjes mogen in een deel van de hut vertoeven. Het grote veel wordt ’s nachts binnen de omheining gedreven. De omheining bestaat uit Acaciatakken en wordt ’s nachts bewaakt. Om wakker te blijven eten de Masai mirra, een soort drug (oppeppend middel). De rode kleurstof voor de Masaidoeken komt uit kleine bloemetjes van kleine plantjes die overal groeien (henna ?). Dadelijk eten en morgen vroeg weer op.

Dag 5 (Cora) 31 juli

Iets voor 6 uur worden we weer gewekt, even krabbelen aan de tent “goeiemorgen” en als je dan netjes antwoord ben je wakker. Tent opruimen, ontbijten en om 7.30 uur scherp weg. Hobbeldebobbel op naar Narok. Koffie bij Barcelona. Vandaag hebben we een beetje minder dan 260 km gereden, aldus Henk. Links en rechts nog wat wild gespot: dikdik’s, giraffe’s, zebra’s, tomsons en een verdwaalde gnoe. Na de lunchstop bij Pieter en Sonja over de EU-gesponsorde weg nog 36 km racen naar Navaisha. Betere huizen doemen op, het meer en de kassen met rozen. De camping is al bevolkt met Maraboe’s maar ze gaan gelukkig aan de kant. Tenten opzetten en het eerste vaatje wijn aangeslagen. De jongens gaan lekker zwemmen. Wij gaan lekker borrelen. Er is hier nog een Djoser groep. Dat is de Djoser max groep met driver George. Zij hebben een Kenia-Tanzania reis. Oh ja, het ontbijt was Engels. Scrambled eggs, worstjes en toast. Heerlijk!! Het diner: kip (Maraboe) en rijst en boontjes en als toetje het Weerwolvenspel. Het pak wijn heeft nog net de avond overleefd. Ook zijn er grazende hippo’s gesignaleerd. Helaas konden we ze niet fotograferen. Het bleef dus nog lang onrustig in Wakkerdam.
De weerwolven: Henk 2 x, Ria, Marja, Joris, Ivo, Bob.
Op naar augustus!
Nog 11 dagen en dan is Ivo jarig en nog 16 dagen en dan Rik.

Dag 6 (Cora) 1 augustus

De weetjes van 1 augustus:
• een giraffe poept kralenkettingen. Als ze grotere bolussen zouden hebben, heb je elke keer een aardbeving (vanaf 2 meter hoogte!!)
• nijlpaarden sloffen een track en poepen naast de track …… weer eens iets anders dan broodkruimels
• dikdik’s poepen altijd bij dezelfde boom om hun territorium te bewaken
• giraffenpoep is keihard. De darm haalt heel veel vocht uit het eten en daarom hoeft de giraffe minder vaak te drinken, de kwetsbaarste positie van de giraffe
• giraffen zitten alleen maar als er geen roofdieren in de beurt zijn. Ze kunnen dit maar 5 minuten volhouden, anders kan hun hart het niet aan
• het eerste vat wijn is op
• je op een fiets wel 100 liter water kunt vervoeren en Henk je dan een zetje geeft!
• Een oventje 1000 shilling kost
• Veel Kenianen een fiets hebben
• Een fiets 4000 shilling kost en een mountainbike 7000 shilling
• Plastic langs de weg interesseert de Kenianen niets. Het locale gouvernement heeft wel geld gekregen om het te verwijderen maar heeft dat geld in eigen zak gestoken
• De onlusten in Kenia zijn in Navaisha als eerste neergeslagen door de regeringstroepen
• We vanavond weer witte soep hebben
• Joy Adams een gek mens was volgens de localen bij Elsa´s house
• Petra geen malaria heeft maar gewoon erg verkouden is. Kosten van het onderzoek waren 150 shilling
• Het hout vanavond weer erg rookt op de camping
• Vorig jaar de camping zo vol was dat de truck op de parkeerplaats moest staan
Maar goed aangezien Thea dit allemaal gaat uitwerken even een overzicht van de dag zelf.
Opstaan om 8.00 uur.
Ontbijt: gekookt ei met allerlei lekkerheden.
Om 9.30 uur naar het wildpark waar me met gids Douglas veel giraffen, waterbokken, Dikdik’s, Yellowback Stork (ooievaar), de heilige Ibis, visadelaars en zwarte Ibissen hebben gezien.
Terug om 13.00 uur: lunch met ananas.
Dan lekker relaxen tot 15.30 uur en op naar Elsa Mare. Dertig minuten wandelen en daardoor kennis gemaakt met de locale bevolking. Bij Elsa Mare een film gezien en Hightea genoten. Teruggelopen langs de weg en eten om 19.15 uur: een kaaspasta en een wortel-ananas salade.

Dag 7 (Thea) 2 augustus

Een onrustige nacht voor velen vanwege lawaai van campinggasten tot 4.00 uur in de ochtend. Rik en ik hebben echter niets gemerkt.
Vanuit Navaisha naar Lake Nakuru. Eerst een tussenstop in Nakuru gemaakt met cappuchino of zoiets en een internetcafé en veel, heel veel verkopers. We beginnen al aardig af te dingen. Rik laat zijn nepcrocks maken bij de schoenmaker. Toen naar de camping en de tent opgezet bij Lake Nakuru (een zoutwatermeer) en een gamedrive gemaakt. De flamingo’s waren helaas gevlogen en wel om te broeden in Tanzania. Wel zaten er veel pelikanen en lepelaars op het meer. De gamedrive eindigde in de stromende regen. Op het eind nog neushoorns en hyena’s gezien. Bij terugkomst bleek de tent van Ivo nog open te staan. Zijn spullen waren flink nat. Hij moest bij zijn ouders in de tent slapen. Er zijn veel Bavianen op de camping, ook met jongen. Op deze camping zijn vorig jaar of zo een ranger en een vrouw, die haar trui wilde halen, gedood door een groep leeuwen. De gehele groep (leeuwen) moest worden afgemaakt vanwege het gevaar van herhaling want wie eenmaal mensenbloed heeft geproefd …………
’s Avonds naar het restaurant om wat te drinken en weer op tijd naar bed.

Dag 8 (Thea) 3 augustus

Vanochtend om half 7 op en een game drive gemaakt. Jakhalzen, buffels, neushoorns en jawel een luipaard gezien. Hij stak de weg over voor de truck. Prachtige foto’s.
Cora:
Terug in het kamp een heerlijke lunch en op weg naar Navaisha. Het is zondag en alle bewoners zijn op hun paasbest gekleed. Er zijn ook beduidend minder straatverkopers die ons toch weer tot afdingen uitdaagden.
Daarna door naar ons volgende kamp: Camp Roberts aan het Baringomeer. De krokodillen lagen al klaar evenals de neushoornvogels. We konden kennis maken met de “long drops” de latrines met een heel apart luchtje. De camping is maar schaars bevolkt, twee Overland-landrovers en daar blijft het bij. De jongens zwemmen bij de buren en wij zitten aan de chips en het bier. Arie is helaas ziek maar dat is gelukkig maar 1 avondje. Na de spaghetti Weerwolven! Door de duisternis was het weer een lastig avondje voor de spelleiders.

Dag 9 (Cora) 4 augustus

De eersten waren vroeg opgestaan voor de zonsopgang (Marja, Arie en Dick). Morgen nog een kwartiertje eerder.
Om 8.15 uur ontbijt met wentelteefjes en worstjes!
Om 9.00 uur naar de boot voor een tochtje op het meer. Eerst nog even de was afgeven aan onze wasdame. Ze vond het heel jammer dat we geen meiden bij ons hadden. Ze wilde graag de haren vlechten. Een massage kon ook.
De boottocht ging langs hippo’s, krokodillen, veel vogels en de visarend die zijn kunsten vertoonde met het oppakken van een visje. Het visje hadden we opgehaald bij een visser in een bootje van Balsahout. De andere boot die we tegenkwamen bevatte Meerval. We voeren langs het eiland van de chief met 4 vrouwen “Anton Heijboer”.
Na een heerlijke lunch: salade, brood en worst even rust. Behalve de helft van de jongens die de afwas deden.
‘s Middags via het dorp waar we sandalen pasten en kindjes voerden op naar de reptielenfarm.
Boa’s passen (groot om de nek en klein om de pols, nek en broek) krokodillen en schildpadden kijken. De mannetjes schildpadden hebben een bolle buik die bij de paring past op de holle rug van het vrouwtje. Na de fotosessie voor het termietendorp en op de stoep met de directeur Willy terug naar de camping.
Lekker gezwommen, geborreld en daarna gegeten. Nu in het donker schrijven en de mannen zijn aan het afwassen. Joris, Ivo en Bob. Kanjers weer.
Het derde vat wijn is aangeslagen. Op naar de hippo’s. Tot morgen!

Dag 10 (Arie) 5 augustus

Voor Marja en mij begon de ochtend al voor zonsopgang! Er lagen namelijk twee hippo’s 20 meter voor de tent. Ze staan op de foto, maar wel een beetje “hippo’s in the mist”. Alsof ze het precies weten gaan ze 5 minuten voor de zon opkomt weer het water in. Doeiii.
Een zonsopgang mét twee hippo’s zou ook teveel van het goede geweest zijn.
Na het zoveelste lekkere ontbijt gingen we met zijn allen op stap voor een “nature walk”.
Onze gids vertelde allereerst over de vele Wevernestjes aan één en dezelfde boom. Die worden allemaal door één wevermannetje gemaakt om eventuele vijanden het zo moeilijk mogelijk te maken als ze eieren willen roven. Ook worden de nesten zorgvuldig gekeurd door de wevervrouwtjes alvorens ze het mannetje toestaan te paren. Marja had mij die toestemming al gegeven voordat ik een huis voor haar had gebouwd (heb ik nog steeds niet, trouwens).
Daarna trok de gids een steen opzij en daar lag zowaar een schorpioen, een grote. Onder de volgende steen lag een kleiner maar wel giftiger exemplaar. Dit kleintje kregen de kinderen op hun neus en terwijl de gids de angel in bedwang hield met zijn vingers konden we ons 869e kiekje maken. Toen we weer verder liepen trok ik ook enkele stenen weg, maar daaronder lagen geen schorpioenen. Zou dat toeval zijn?
Daarna was een Australische struik (Mathenge of Prosophis) de halte. Ik zou er zo voorbij zijn gelopen maar dat ding blijkt een hoop ellende te geven. Het is geïmporteerd uit Australië om erosie tegen te gaan. Dat is gelukt, maar het middel is erger dan de kwaal gebleken, een regelrechte ramp zelfs want:
• De struiken bleken zich te ontwikkelen als een soort onkruid over heel Kenia
• Geiten verliezen hun tanden als ze van de struik eten
• Ze belemmeren de groei van andere planten
• De naalden van de struiken kunnen leiden tot ontstekingen aan de voet.

Verder lopend kwamen we aan bij een school. Daarover zal Koen verderop verslag uitbrengen.

Op de terugweg kwamen we nog een cactus tegen met een heel lekkere vrucht, een soort granaatappel. Ook nog een plant gezien die heel erg stonk luisterend naar de naam Caraluma. Einde Nature Walk
Lunch: pasta salade en brood.
’s Middags lopen de kinderen rechtstreeks naar het luxe zwembad van de “Lasoi lodge”.
De volwassenen (exclusief Henk of hoort Henk ook bij de kinderen?) brengen eerst een bezoek aan een Patok-dorp. Pas na enig onderhandelen krijgen we het voor elkaar om rustig door het dorp te lopen. Enkele vrouwen zijn gekleed in traditionele kleding: koeienhuiden, sierraden om arm en nek. De nekkettingen doen ze ’s nachts af, de touwkettingen om de hals blijven altijd om. De dorpsoudste van 78 jaar volgens zijn identiteitsbewijs heeft maar liefst 10 vrouwen. Hij zit op een matje in de schaduw. Na dit “warme” bezoek gaan ook wij naar het zwembad. Aan het eind geeft Thea nog een demonstratie op het droge aan enkele Kenianen over hoe je de schoolslag doet. Ze blijken het nauwelijks te kunnen.

Koen: Het schoolbezoek en het zwembad.
We waren bij een school aangekomen waar kleine schattige kindjes een high five wilden geven. We zijn in hun klas geweest. Ze hebben daar leuke liedjes gezongen zoals vader Jacob, maar wij hebben ook liedjes gezongen, ook een liedje dat we onderweg van Petra hebben geleerd. Dat liedje heet Jambo. Nadat we de school hebben bezocht gingen we met zijn allen lekker zwemmen in een groot luxe zwembad. De oudjes hebben aan de zijkant lekker gechilled. Henk en Arie gingen voor een kopje koffie, dat ze zouden krijgen als ze onder water heen en weer zwommen, maar ze waren te oud. Arie kwam niet eens aan de overkant en Henk haalde het net niet. Aan het einde heeft Thea een paar Kenianen zwemles gegeven. Of ze konden zwemmen of verdronken zijn weten we niet.

Dag 11 (Rik) 6 augustus

We werden vandaag om 6 uur gewekt. Toen hebben we nog twee nijlpaarden gezien.
Om 7 uur hoefden we pas te eten, dus we konden nog even blijven liggen.
Maar wel moesten we in dat uur de tent opruimen. We aten ei en je kon kiezen voor bonen met tomatensaus, maar iedereen was zo slim dat niet te doen.
Tanden poetsen, haren goed doen en naar de lekkere wc en dan in de bus op naar Naikururu.
Van 8 tot 10 in de bus. Toen hadden we een stop van een uur in Nakuru, daar kwamen we onze oude vrienden weer tegen :-p.
Er is flink ingekocht en mijn moeder naar het internetcafé om de foto’s te switchen maar dat lukte niet echt. Toen vervolgden we onze tocht naar Nyakururu. We kwamen aan op de camping na een reis van 21/2 uur en kwamen dus om 2 uur aan. Toen hebben we gelunchd, een overheerlijke salade.
Daarna zijn we vertrokken naar het aïdsopvanghuis. Daar zitten kinderen waarvan de ouders zijn gestorven aan aids en zelf ook aids hebben.
Toen we daar aankwamen werden we hartelijk ontvangen door schattige kinderen. We hebben ook een gift gedaan en de kinderen waren er dolblij mee. Toen begon het speelkwartier :-p. Er was een klein jongetje van 3 jaar en die was echt superschattig. Er was een vast groepje dat de hele tijd mijn pet afpakte en dan moest ik ze achterna rennen en als ik ze had (lagen ze meestal op de grond) moest je ze gaan kietelen en dan bleven ze doorgaan. Na een tijdje was ik echt helemaal kapot. Daarna hadden we een bergwandeling gedaan naar een waterval en daar werd je zeikenat. Toen gingen we terug naar de campingsite en toen ging de rest naar de hippo’s, maar ik bleef in de tent. De rest kwam toen terug, we aten, en deden een spelletje met andere Nederlanders.

Dag 12 (Joris) 7 augustus

’s Ochtends werd ik rond 6 uur wakker door pratende en zingende hippie’s (de asociale Zuid-Afrikanen die op onze kampvuurplek en camping stonden). Gelukkig viel ik weer in slaap om 1 minuut later door Petra gewekt te worden.
Als ontbijt hadden we eieren die verpest werden door de tomaten die erin zaten en toen was de pindakaas ook nog op. Gelukkig was er nog ei met tomaat over en iemand was zo slim dat in een plastic bakje mee te nemen naar Mountainrock Campsite.
Daar hebben we de tent opgezet en hebben we geluncht: salade met brood. Want het ei werd door een hongerige baviaan opgegeten. Henk probeerde met een heldhaftige karate trap de baviaan te verjagen (terwijl een van zijn kinderen riep: papske doe niet zo leip). Maar helaas trok de aap zich er niks van aan en pakte een zak witbrood. Toen kwam onze redder in nood: Kuria met een koekepan deed de aap meteen vluchten met een zak brood die hij meteen helemaal opat. Na de lunch gingen we met de bus naar de evenaar. Daar had professor Samud een proefje. Bob en Pim mochten hem helpen alleen omdat ze een tweeling zijn. Ze kregen er nog een beloning voor ook (het leven is zo oneerlijk). Bij de proef hadden we een emmer en een soort zeef, daar gooide Pim of Bob een lucifer in en dan keken we welke kant hij opdraaide. Boven de evenaar draaide hij rechtsom en onder de evenaar draaide hij linksom en op de evenaar bleef hij liggen. Toen gingen we weer verder met de bus. Daar kregen we de uitslag van de quiz en Rik was weer laatste. We kwamen aan bij een winkel. Arie zag daar een leuk beeld (2) die hij kon kopen voor 5.000 EURO. Heel duur voor 2 Masaiventjes van 1 meter. Eindelijk kwamen we aan op de lodge en de kinderen gingen meteen zwemmen in een mooi zwembad. We hadden hele mooie kamers met bad en een relaxed bed met hele fijne kussens. Toen werden de krokodillen gevoerd. Dat was heel boeiend, want de krokodil was rond en kreeg veel te veel vlees. Eindelijk gingen we eten en dat was heel erg lekker en daardoor at iedereen zich helemaal vol. Na het eten gingen we pingpongen waar Pim erg goed in was. Ook kregen we de quiz terug en Joris had nul fouten en dat vond ik heel erg knap. Toen we gingen slapen zagen we nog een Caraca???

Dag 13 (Henk) 8 augustus

7 uur start gamedrive!
Dus we moesten weer eens om een uur of 6 op. Luxe ontbijtje. Daarna op naar Buffalo Springs. De mooiste resultaten waren:
• de giraffegazelle, deze heeft een lange nek en staat op zijn achterpoten bij het eten
• de netgiraffe is geel met een wit netje over het lijf
• en natuurlijk de prachtige groep olifanten, een heel kleintje, een oma en nog een heel stel.
Op het laatste moment hoopten we nog even de Grevy zebra te zien maar helaas waren het gewone zebra’s.
Daarna op naar de nederzetting van de Samburu stam. Wat netter dan de Masai. Iets grotere huizen. Maar ook het besnijden van jongens en meisjes. Mannen met zo’n 5 vrouwen. Achteraf hadden we nog wel wat vragen over de verhouding man/vrouw. En hadden we toch niet kritischer moeten zijn over de vrouwenbesnijdenis? Wederom een fantastische maaltijd in de te luxe lodge. Of is dit de oorzaak van de darmproblemen de volgende dag.
Na de lunch lekker zwemmen.

’s Middags de game drive naar het Shaba park. Hier hadden we al snel de Grevy zebra’s te pakken. De ouders deden een lekker flauw spelletje wie als eerste een dier zag. We zagen nog een stuk of 8 Somalische struisvogels, helaas vrouwtjes en zien er hetzelfde uit als de Masai variant.
Later weer een groep olifanten en als toetje op de laatste game drive een leeuwin op jacht. Helaas was de gazelle te ver weg voor een mooie kill. Na het avondeten was iedereen snel vertrokken richting bed. Verschillenden voelden zich niet lekker.

Dag 14 (Cora) 9 augustus

Samenvatting van de nacht.
Spetter-spetter-snurk-snurk-spetter-snurk-spetter-snurk …….. en het was dus erg onrustig!
Het ontbijt werd dus wisselend genoten. Daarna rust en werken aan de beoordeling van Petra.
Inpakken, afrekenen, zwemmen en een poolside lunch (ook weer wisselend gebruik). Straks weer naar onze tentjes en Kuria. Hoe zal de autorit gaan?
Nanyuki stop, inkopen voor Ben en Kuria. Stop bij mama Gladys: beelden gekocht door Marja en Arie.
Nog een paar hobbels en daar zijn we weer op de camping. De tentjes zijn keurig schoon! De disco dreunt al weer volop! Kuria is blij ons te zien en wij zijn blij hem te zien. De baboons blijven redelijk op afstand. Een aantal Franjeapen met jonkies gaan gewillig op de foto. Aan het diner gaat weer dettol vooraf. Het eten is soep, puree met kool en bieflapjes en een fruitsalade. Vroeg naar bed voor een heilzame slaap zodat wellicht iedereen morgen weer fit is. Morgen naar de kerk en verder?

Dag 15 (Marja) 10 augustus

We staan op om 10.30 uur in een Gospelkerk te kunnen zijn. Iedereen is op zijn zondags gekleed. We worden het eerste halfuur verrast door zang en dans. Technisch zit het goed in elkaar, een beamer is aanwezig. We kunnen met zijn allen meezingen. Een lied is bekend:
“Amen, amen”en dat 5 maal.
Daarna werden we zeer welkom geheten door de voorganger en de geloofsgemeenschap; handen geschud en “huggen”. Na een uur wil Petra gaan, de mis blijkt tot half 2 te duren. De vrouw van de voorganger kwam uit de kerk om ons te bedanken voor ons bezoek.
We rijden terug naar de campsite. Op de heenweg is een vlucht geregeld rond Mount Kenia, 12 mensen gaan mee. Kosten 700 euro voor 1 uur.
De planning is 3 uur ´s middags. Lunchen, weer goed verzorgd door Kuria. ´s Middags vertrekt de truc voor de vlucht. Thea, Rik en ik blijven achter. We plannen een meditatie yoga lesje, maar gaan eerst uitbuiken. Het hele plan gaat niet door, want de truck komt al snel weer terug. De vlucht wordt uitgesteld naar morgenochtend, rond 6 uur. Alternatief voor de middag wordt wandelen door de volwassenen. De kinderen blijven bij de campsite, bij Petra. Ze blijken het daar goed te hebben, op ´n terras met speel(tuin)toestellen en paarden. Thijs en Koen hebben een paar keer gereden. Ze krijgen er niet genoeg van. De volwassenen hebben een aardige wandeling; Ze zien de hennaplant, holen van de miereneter en stekelvarkens en vele Columbusaapjes. Zin in een biertje komen ze op ’t terras aan. De wind is echter koud en menige krijgt zin in een warme douche. 's Avonds bonte avond. Afscheid van Ben en Kuria, met ‘baboon’ toneelstuk gespeeld door de jongens; lied en dans door de ladies en ’n gospellied gezongen door de daddies. Het kampvuur was uitzonderlijk mooi. Ook werd er stil gestaan bij de verjaardag van Ivo, hij werd luid en vele malen toegezongen. Tot ieders verrassing had Kuria een heuse taart voor hem gebakken met 14 kaarsjes erop. Geweldig. De meeste moesten vroeg op dus werd het niet laat.

Dag 16 (Ivo) 11 Augustus

Krabbel Krabbel, goede morgen het is 5:30. Opstaan, een half uur later zaten we in de bus op weg naar het vliegveld en omdat ik jarig was mocht ik op de plaats van de copiloot zitten. We gingen een uur vliegen langs mount kenia, we hadden prachtig weer en er was veel sneeuw. Onbewolkt dus een prachtig uitzicht! Boven op de top van de berg stond een vlag, toen we dichterbij kwamen zagen we dat er mensen op de top stonden. Terug naar het vliegveld mocht ik een stuk vliegen, dat was een geweldige ervaring. Terug naar de camping waar Kuria al wentelteefjes aan het maken was, speciaal voor mijn verjaardag. En toen de cadeautjes. Ik ben heel erg verwend. Toen de tenten opruimen en toen gingen we op weg naar Nairobi. In totaal hebben we 1948 km gereden. We zijn aangekomen in Nairobi en over 3.5 uur vertrekt de train en een uur van te voren kun je instappen. Dus waren we 2.5 vrij om rond te lopen in Nairobi. Ik ben naar boven gelopen bij het conference centrum, daar kon je over de hele stad kijken. Toen zijn we naar de golfbaan geweest om wat drinken. Om 6 uur waren we bij het station waar Petra bij de tassen was blijven wachten. Toen iedereen er was gingen we de trein in. We hadden 4 coupés, we reden weg om 19:15. We konden daar eten, het slapen was niet super maar toch een leuke reis.

Het mannenlied

Petra (2x)
Thank you for two gorgeous weeks.
Petra (3x) Ben Kuria

Ben (2x)
Thank you for safe driving us
Ben (3x) Kuria and Petra

Kuria (2x)
Thank you For the perfect food
Kuria (3x) Petra and Ben

Dag 17 (Cora) 12 Augustus

Ontbijt in de trein. De bediening is niet zo smerig als Petra voorspeld had. Eieren, spek, worst en marmelade, heerlijk. Dan nog even door en om 10:40 aankomst Mombasa. Busje komt zo, bagage erbovenop, de kruier van 73 had het zwaar! Reef hotel is een heerlijke oase. Iedereen direct douchen en dan zwemmen. Lunchen, briefing, afspraken maken wat er te doen is. Op het strand velen die allerlei aanbod voor ons hebben. Mr. Coconut masseert en mr. Pineapple verzorgt je houtsnijwerk. Diner bij de ‘veranda’ op de bora-bora erheen(fietstaxi). De 4 mama’s hebben zich s’ middags al lekker laten manicuren en voet en hand massage en alle nagels een mooi kleurtje.

Dag 18 (Bob) 13 Augustus

Om 7:30 werden we wakker, en om 8:00 een lekker ontbijt buffet. Om 9:00 gingen we weer met de fietstaxi naar het dorp waar de fietsers leven. Daar kregen we een rondleiding in 2 groepen. We gingen zelfs de huisjes van de fietsers in, ze hadden allemaal 1 kleine kamer. Kamer met keuken, bed en tafeltje. Het was een heel groot dorp. Zo’n huisje kost 1000 tot 2000 shilling per maand. De straatjes waren smal en vooral vies. Ze hadden een bioscoop, veel winkeltjes en ook een paar schooltjes. Een daarvan bezochten we. Dat was heel leuk, de kinderen gingen voor ons zingen en wij ook nog jambo. We hadden nog wat geld gegeven. Toen liepen we naar een restaurantje, onderweg kwamen we een kunstenaar tegen, hij was bezig met een spandoek. Dat was best mooi. M’n moeder had ook nog gefietst dat vonden ze daar heel raar. Toen gingen we naar een restaurantje, daar dronken we nog ’n Cola en toen gingen we terug naar de fietsen. We reden terug en Papa en Arie reden met de fietsers achterop. Toen die middag relaxten we nog wat in het zwembad. Ons diner was bij het beste restaurant van heel Kenia. Het was daar heel netjes, maar Thea en Rik konden helaas niet mee want die voelden zich niet zo lekker. Toen gingen we terug en gingen we slapen. Die nacht moest ik ook nog overgeven.

Dag 19 (Pim) 14 augustus
 
Ook in het Reef hotel moesten we soms vroeg op. Dit keer was het omdat we gingen snorkelen. Jammer genoeg gingen Rik en Thea niet mee, want ze waren allebei ziek. De andere Djoser-groep ging toen ook snorkelen. Eenmaal aangekomen zonder Rik, Thea en de familie Jonkers, want die gingen duiken. De bootjes waren een beetje krakkemikkig maar alles is goed gegaan. Op het begin legden de gidsen het meeste uit. Over zeespinnen, zee-egels en ook zeesterren. Je had twee stukken waar we gingen snorkelen. Daar was dan ook veel moois te zien. Het leek zo voorbij maar we hadden veel moois gezien zoals hele grote kleurrijke vissen maar ook kleine platte en vierkanten. Het was erg mooi, het geld waard. Toen gingen we weer terug.

Ria
De middag in en bij het zwembad doorgebracht. Met het animatie team geaerobicd en de boys waterpolo. ’s Avonds wederom met de fiets naar de pizzeria.

Dick en Ivo.
Zoals hiervoor al te lezen was ging “de familie Jonkers” duiken. Na 2 jaar geleden op Tobago ons duikbrevet (PADI) gehaald te hebben wilden we wel weer graag het koraalrif met alle mooie vissen en andere zeebewoners zien. De malaise in het toerisme pakte voor ons drieën goed uit; wij waren de enigen dus met privé-boot, duikmeester en kapitein op pad. Het was weer een mooie ervaring. Bovenin het water dezelfde vissen die de snorkelaars hebben gezien, dieper afdalend kwamen wij o.a. een pijlstaartrog, Baracuda maar ook een zeekomkommer (een soort groen beschimmeld brood dat zich als een rups voortbeweegt) tegen. Om weer even te wennen waren de eerste twee duiken binnen het rif en maximaal 9 meter diep.
De tweede dag zijn we buiten het rif gegaan. Helaas zonder Cora, die dag last van de darmen had. Onze eerste duik ging tot bijna 20 meter diep met de stroming langs het rif gevoerd. De tweede duik was bij shark point. Die plek deed de naam eer aan toen wij op 15 meter door een echte haai aangestaard werden. De eerste was een babyhaai, toen moeder (of pa) later polshoogte kwam nemen. Dan wordt het serieus. We vertrouwden maar op de duikmeester die had aangegeven dat deze haaien niet agressief zijn. Het feit dat wij dit kunnen navertellen bewijst zijn gelijk.
Na de duik op volle kracht met 2 x 200 pk terug naar de veilige haven. Met als souvenir een t-shirt van de duikschool konden wij wel weer thuiskomen.

Dag 20 (Cora) 15 augustus

De laatste dag alweer. Time flies when you’re having fun.
Vandaag natuurlijk nog een uitstapje. Om 9.00 uur in de hal verzamelen voor de
Mombassa-tour. De bus was geregeld. Petra ging niet mee. Ze ging naar de masseur en de pedi- en manicure. Full body make-over kun je wel zeggen maar ….. we dwalen af.
De bus kwam met gids en chauffeur. Effen proppen want we waren met 16 en er was ruimte voor 15. Alle boys achterin gepropt en hoppa.
In Mombassa eerst de “tusks” gezien. Spuuglelijke grote slagtanden die de Eifeltoren van deze stad zijn. De kleinere tusks waren mooier. Daarna naar de ferry volgepropt met localen en wat auto’s. De overtocht voor de voetgangers is gratis. Er is een 24 uurs service maar je moet niet op de railing gaan zitten want dan ga je de gevangenis in! Bij de stop zagen we ook de beroemde Boabab-bomen. Uit de vrucht komt olie die de mannen in hun haar smeren. Aldus de gids. Daarna stop- uitstappen en wandelen door Mombasa. Eerst een hindoetempel bekeken (schoenen uit), daarna door allerlei gribusgangen met viezigheid en veel arme mensen gelopen. Wel ‘echt’ Mombasa gezien. Helaas weinig gedecoreerde deuren. Daarna een kruidenmarkt bezocht en gelukkig stond daar weer het busje. We kregen schoon genoeg van al het gebedel. Henk deed een bod van 50 Shilling op vanillestokjes wat de verkoper in het verkeerde keelgat schoot: ‘You have money but no heart, we have no money but a heart.’ of zoiets. In ieder geval niet leuk. Daarna naar de kunstnijverheidwerkplaats. Hier zagen we hoe ong. 350 kunstenaars de big 5 en meer uit hout hakten onder erbarmelijke omstandigheden. Knap werk, met ruwe materialen toch prachtige dingen maken. Er is weer flink gekocht: massai-poppen, olifant+jong, dunne giraffe, schalen en luipaarden, allemaal voor ’t goede doel. Terug naar huis en weer proberen fris te worden en een hapje te eten. 's Middags nog tijd voor de massage bij Dr.Coconut (als je er was geweest weet je waarom hij zo heette!) Heel vet kwam je terug maar wel heerlijk relaxed. Daarna was het inpakken geblazen. De laatste overtollige ballast (T-shirts, handdoeken, eten) werd nog uitgedeeld aan de locals. Ja…en daarna werd ’t feest!! Rik jarig – Happy Birthday en … snik snik, afscheid van mama Petra. We hebben haar verwend met mooie woorden, een cheetah stempel met ‘Petra’ en een beursje met fooi. In de poolbar konden we heerlijk met z’n allen dansen. De bediening was gek van de fluoriserende armbandjes die Petra uitdeelde. Rik zal hierna nog zijn verhaal over zijn verjaardag vertellen. Ik wil alleen nog schrijven dat ’t een heerlijke vakantie was en dat kwam niet alleen door Kenia maar vooral door de groep, Ben, Kuria en Petra. Jammer dat ze niet met ons terug kan vliegen (hoewel er nog plaats was…) –hadden we vast weer een quiz gedaan. –hadden we ‘Jambo’ gezongen. –Had de hoera vlag weer uitgehangen. –Zagen we Mt. Kenia op 3 en de Kilimanjaro op 9. –Hadden we nog veel meer lol !!

Rik
Toen ik aankwam op ’t zwembad, restaurant, was er een mooie versiering + een mooi verjaardagslied. Om te beginnen kon ik de ‘knak’ armbandjes gaan uitdelen aan het personeel, die dat echt geweldig vonden. Van m’n moeder kreeg ik een massai pop, van fam. Somers een stempel met een leeuw en mijn naam erop, van Fam. v\d hurk een hele mooie giraffekop. Van Petra had ik eigenlijk een masker gekregen maar dat was helaas kapotgegaan + een T-shirtje. Cocktail en chicken in een mandje maar dan zonder mandje. Daarna nog effen bijna in het water gegooid, kortom, leuke verjaardag.

Henk
Paaldansen.
De jongens waren met geen stok naar bed te krijgen, er zou nog een paaldansact komen. Cora had al geoefend maar met een vierkante paal werkt het niet echt. De teleurstelling bij de jongens was groot toen er 5 gespierde jongemannen het podium op kwamen. De dames waren een stuk enthousiaster. De 5 mannen maakten er een geweldige act van. Met eelt tussen de dijen, tenen en een grote hoeveelheid kracht maakten ze er een geweldige act van. Wat je kunt met een eenvoudige paal en vier touwen is ongelofelijk.

Dag 21 (Thea) 16 augustus

Om 3:30 opstaan. Alle souvenirs bij elkaar gepropt. Afscheid nemen van Petra die helaas geen ticket voor de 16e had. Maar voor de 17e en niet meer kon omboeken. Petra we schrijven nog een goede evaluatie voor je, die perfecte gids, sorry reisleidster. Om 4:00 met de bus naar het vliegveld, en om 6:00 met het vliegtuig naar Nairobi. Nog snel de laatste Keniase Shilling verbruiken, en dan om 9:10 met het vliegtuig naar A’dam. Met enige vertraging een vlucht met Kenia airlines, net zo perfect als met KLM heen. Rik mocht vanwege zijn verjaardag nog even in de cockpit kijken, en kreeg een stukje gebak. Dan aankomst op Schiphol en afscheid nemen van een geweldige groep. We hebben enorm genoten. Dank allemaal.